previous pauseresume next

عید قربان

بوی عید می‌آید، عید قربان! یکی از پاک‌ترین و گرامی‌ترین اعیاد مسلمانان که نشان سرسپردگی و بندگی به درگاه خداوند است. عید تولد دوباره انسان از خاکستر خویش. عید رسیدن به قرب الهی و انسانی نو شدن.

عید قربان فرا می‌رسد پس از وقوف در عرفات و مشعر که شناخت و شعور را بالا برده است. عید قربان فرا می‌رسد پس از عبور از منا که نشان عشق و آرزست. حال زمان رهایی از تعلقات و سرسپردگی به درگاه خداوند است. روز رهایی از هر آنچه غیر خداست که در آن حاجیان اسماعیل وجودشان را به پیشگاه خداوند قربانی می‌کنند.

کنون، ابراهیمی و اسماعیلت را به قربانگاه آورده‌ای. اسماعیل توکیست؟ چیست؟ مقامت؟ آبرویت؟ شغلت؟ پولت؟ خانه‌ات؟ باغت؟ اتومبیلت؟ خانواده‌ات؟ علمت؟ درجه‌ات؟ هنرت؟ روحانیتت؟ لباست؟ نامت؟ نشانت؟ جانت؟ جوانیت؟ زیبایی‌ات؟ و .... من چه می‌دانم؟ این را باید خود بدانی و خدایت. من فقط می‌توانم نشانی‌هایش را به تو بدهم، آنچه تو را در راه ایمان ضعیف می‌کند، آنچه تو را در راه مسئولیت به تردید می‌افکند، آنچه دلبستگی‌اش نمی‌گذارد تا پیام حق را بشنوی و حقیقت را اعتراف کنی، آنچه تو را به توجیه و تاویل‌های مصلحت‌جویانه و... به فرار می‌کشاند و عشق به او کور و کرت می‌کند و بالاخره آنچه برای از دست ندادنش، همه دستاوردهای ابراهیم وارت را از دست می‌دهی، او اسماعیل تو است! اسماعیل تو ممکن است یک شخص باشد یا یک شیئی، یا حالت، یا یک وضع، و یا حتی یک نقطه ضعف! تو خود آن را هر که هست و هر چه هست باید به منی آوری و برای قربانی انتخاب کنید                                                                      ریاست بیمارستان   دکتر محسن زمانی